Trashëgiminë e bollshme kulturore që na kanë lënë trashëgim të parët, të cilët e kanë qëmtuar me kujdes, në shekuj dhe thesaret e traditës shekullore të popullit tonë na takon t’i ruajmë e t’ua lëmë atyre që vijnë të pacenuara e siç na i kanë lënë ata që ikën e vanë. Besoj se kjo punë, u përket, në radhë të parë studiuesve, historianëve, mbledhësve të folklorit e tërë atyre që merren me këto punë. Në këtë shkrim modest po përpiqem të kontribuoj sadopak me ato që di me siguri.

  • Ç’e do mall e ç’e do gjënë, kur s’ke grua (burrë) për të qenë;
  • E ka marrë ferra uratën;
  • Atë që le pas, do ta gjesh përpara;
  • Korr e lidh; jo korr e mos lidh;
  • Atje tek guri me verë, një nga një do shkojnë të tërë;
  • Pulë e botës duket më e majme;
  • Syri të gënjen;
  • Ti o njeri me mend, hidhe në vuxhutin tënd; siç të dhemb; ashtu më dhemb;
  • Dy vetë, një hall s’e kanë;
  • I larguar; i harruar;
  • Tjetrit, besën jepja por krahët mos ia kthe;
  • Ku vete o mall i shkretë? Do vete ta shkretoj gjetke;
  • O Balo të hëngërt tenja; e ke butaraqen brenda;
  • Ndanë Hiçës, është mall djali i Birçes;
  • Të keqen o Sulejmen, vetë të rroç po djem mos bën;
  • Më thuaj, me ke rri, të të them kush je;
  • Inat i botës- dëm i kokës;
  • Zjarr me letra e stan me lepura nuk bëhet:
  • Kali i botës të lë në mes të udhës;
  • Gomari që të shtje, ai të ngre prapë;
  • I zoti e nxjerr gomarin nga balta;
  • Është hesap i Zylalit, sa lakra i vë kalit;
  • Po kërceve hu me hu, një hu do të të hyjë;
  • Lumi, nuk sjell gjithnjë rrozhga;
  • O i mirë e i pafat, i vajç të ligut argat;
  • Dhentë e dhitë e Zerës; nami i Kapllan Qerës;
  • Raki e Çane Deliut; shëndet i Bektash Haxhiut;
  • Jo ha ha krushqit, ha ha dhe nusja;
  • Ç’ka barku, e nxjerr bardhaku;
  • Mendje e shëndoshë, në trup të shëndoshë;
  • Pula s’ka; hoish ia bën;
  • Atë që bërë sivjet, ta kishë bërë që vjet;
  • Dhija përcitet; cjapit i djeg menderja;
  • Kur të vijnë mendtë, nuk i hanë as qentë;
  • Kur të vështroj me sy, më merr malli për ty;
  • Që kur polla, m’u tha zorra:... vijon...

... vijon

  • Gurë-gurë, bëhet mur;

  • Ai që s’ka kokë; ka këmbë;

  • Ç’ha goja; dëfton boja;

  • Nusja nga soj i mirë, po s’të tha fjalën; do të të bëjë djalën;

  • Pleqëria është e çalë e vjen ngadalë;

  • Po nuk hëngre hudhra; nuk vjen era;

  • Mos i shiko gunën po vështroji punën;

  • Selanik e tatëpjetë, siç ka qenë do të jetë;

  • Si më do të daça; si ma ke ta paça;

  • Paska qenë iti se ta ka kërryer thellë sirin;

  • Kush pordhi; kush mori groshin;

  • Gjithë bota vënë e vijnë; burri im harroi shtëpinë;

  • Të presin siç ke qyrkun e të përcjellin, siç ke mendjen;

  • Moj kokë e qenit moj qenë, që s’ditë për veten tënde;

  • U mësua si gomari në polloget;

  • Më thellë e me ruda;

  • Kush mëngoi, bloi;

  • Buzë e plasur, nuk qesh kurrë;

  • Ruaju, të të ruaj;

  • Nuk duhet të flasë goja, përpara mendjes;

  • Mat shtatë herë; pre një herë;

  • Për një pe e një gjilpërë, vate dëm një gunë e tërë;

  • Fjalën e mirë e gurë në trastë;

  • Qesh e ngjesh;

  • Fol- fol se diçka mbetet:

  • Në Shën Gjin kanë ra dy barka;
    një me mend e një me shkarpa,
    t’tanë shqyptaret mbledhë n’kuvend;
    dona shkarpa e s’dona mend;

  • Qorr për qorr, e kam n’oborr;

  • I mbyturi, të mbyt;... vijon...

Vijon...

  • Armën e mbush dreqi;
  • Një herë në vit, edhe shkopi qëllon;
  • Hajde baba të të mësoj arat;
  • Çudia e madhe, tri ditë zgjat;
  • Pordha e madhe gris brekët e reja;
  • Qep e shqep more Rexhep;
  • Nga ferrë e vogël del lepuri i madh;
  • Gjëja bashkë – bytha jashtë;
  • Motra jemi po shoqe s’jemi;
  • Kërcen prifti nga belaja; kërcen se e gjen hataja;
  • Kur s’ke pulën, do të hash sorrën;
  • Lëro-shtrëngo ose tërhiq e mos e këput;
  • Po hodhe, do të presësh;
  • E paske tjerrë hollë;
  • Udhës e Perëndisë;
  • I thotë Diellit: Ja dil; ja të4 dal;
  • Ta pafsha punën para;
  • Tek ka rrjedhur, do pikojë;
  • Njëra dorë lan tjetrën; të dyja, lajnë fytyrën;
  • Nuk vjen behari me një lule;
  • Pirdh se shfryhesh;
  • Kanë dalë përrenjtë të mbytin lumin;
  • Fjala e rëndë e djalit peshon më shumë se plumbi;
  • Duaje Atdhenë, si shqiponja folenë;
  • Kur i thonë Asmon; s’ke ci bon;
  • Stambolli digjet; kurva krihet;
  • Prit e gogësit;
  • Prit e prit për bukaniqe; një mut e një kakeliqe;
  • Kur nuk ke ç’t’i bësh gomarit; i bie samarit;
  • Nusja afër, si luga në dhallë;
  • Mos rri prapa mushkës dhe përpara komandantit;

vijon...

... Vijon...

  • Guri i rëndë, në vendin e vet;
  • Peshku në det, tigani në zjarr;
  • Ai bluan si mulliri pa koqe;
  • Qenka mesallë me dy faqe;
  • E kthen gunën nga fryn era;
  • Përdhuno moj breshkë, përdhuno se të erdhi devra;
  • I ka hipur kalit për së prapthi;
  • Bëmë baba të të ngjaj;
  • I mbyturi të mbyt;
  • Në vendin tim; në vendin tënd; një kokë e çmendur, të gjithë i çmend;
  • Vraponi këmbë se u menderosi prapanica;
  • Me drutë që bën, me ato do të ngrohesh;
  • Ja fol e mba, ja menderos e ha;
  • Kush ngrihet shpejt; kush martohet i ri është i fituar;

Shënim: U kërkoj ndjesë lexuesve, për ndonjë pasaktësi ose për ndonjë shprehje rrugësh, por kam qenë i detyruar, për të ruajtur autoktoninë. Kaq e dita; kaq e thashë, le ta marrë fjalën kush të dojë se unë e lashë!