• Që në gusht e nga një grusht!
  • Burrë e grua- mish e thua!
  • Mos i shiko gunën, po vështroji punën!
  • Gurë-gurë, bëhet mur!
  • Dhentë e dhitë e Zerës; nami i Hasan Qerës!
  • O alo, të hëngërt tenja; e ke butaraqen brenda!
  • Nga e thëna, në të bërë, është në mes një det i tërë!
  • Ç’e do mall e ç’e do gjënë, kur s’ke burrë për të qenë!
  • Është hesap i Zylalit, sa lakra i vë kalit!
  • Tek ka rrjedhur, do pikojë!
  • Inati i botës, dëm i kokës!
  • Koka bën; koka pëson!
  • Rrite Duken, të të hajë kukën!
  • Ja fol e mba; ja ... e ha!
  • Kur s’ke pula, hoish, mos bën!
  • Kali i botës të lë në mes të udhës!
  • I duruari, i fituari!
  • Kur s’ke pulën, ha dhe sorrën!
  • Moti i mirë duket që në mëngjes!
  • Bëmë baba, të të ngjaj!
  • Tjetrin mos e duaj, po hisenë ia ruaj!

Vijon...

Vijon:

  • Kur të vijnë mendtë, nuk i hanë as qentë!
  • Miku i mirë, në ditë të vështirë!
  • Gjëja e bardhë, për ditë të zezë!
  • Kalova lumin, të... kalin!
  • Mos bëj ho-pa, pa kaluar kanalin!
  • Fisnikja; po s’të tha fjalën, do të të bëjë djalën!
  • Pyet atë që ka rënë nga fiku!
  • Paska ardhur nga Korça!
  • Mat, shtatë herë e pre një herë!
  • E dashka me sëpatën e dardharit!
  • Bjeri drejt se ke lehtësira!
  • Uji fle; hasmi s’fle!
  • Gjuha, kocka s’ka po kocka thyen!
  • Korr e mos lidh!
  • Parë tok e pas rrëmujë!
  • Derrat, një turi kanë
  • Pordha e madhe, gris brekët e reja!

vijon...

Vijon, vijimi...

  • Dardha bie nën dardhë!
  • Sikur e ka nxjerrë nga hundët!
  • Ai nuk kapet as me gjethe fiku!
  • Sheh rrushi - rrushin e piqet!
  • Nusja: Rrofsh moj Nënë 9 vjehrrë) që më mësove!
  • Vjehrra: Rrofsh moj bijë që më dëgjove!
  • Të keqen o Sulejmen! Vetë të rrosh po djem mos bën!
  • Të presin sipas gunës e të përcjellin sipas kokës!
  • Kush mëngoi- bloi!
  • Ç’të mbjellësh, do të korrësh!
  • Vate djali në Kolloz; vate shul e erdhi lloz!
  • Kur i vjen ngodhja qenit, përmjerr tek dera e Xhamisë!

Vijon e nuk mbaron...

Vijon...

  • Një burrë pyeti gurin: "Ku vete, o gur i shkretë?" Guri buzëqeshi e, me shpoti tha: "Do vete ta shkretoj gjetke!"
  • Kur zihen atllarët; shkelmat i "pinë" gomarët!
  • Po s’i bërë nënën, nuk të njeh për babë!
  • Fjala jote, në veshë të Perëndisë!
  • Flokë gjatë; mendjeshkurtër!
  • Qejf pa prishur, punë pa bitisur!
  • Mali me malin nuk piqen!
  • Buka e thyer, nuk ngjitet!
  • Ditë e re, nafakë e re!
  • U nxi koha, u prish moti, mjerë ai që s’qe i zoti!
  • Atë që sjell dita; nuk e sjell moti!
  • Nuk mbahet shtëpia me miell hua!
  • Motra jemi, po shoqe s’jemi!
  • Kur thonë: More-more; do të thonë dhe mjerë-mjerë!
  • Shtëpinë e prish i zoti!
  • I lirë, plenci është!
  • Miqtë i shto; të vjetrit mos i harro!
  • Qeraxhiu me hanxhinë, piqen!
  • Një ngordhi; një shtiu; një mbeti shterpë vetiu...!
  • Ra shiu, e piu toka!
  • Mos ma mburr; mos ma lëvdo, nesër mbrëma do t’ia shoh!
  • Paska qenë iti; duket se ta ka kërryer thellë!
  • E bërë dobiçin, dili për babë!
  • Moj shtëpia bukëdhënë, do bëneç siç keshe qenë!
  • Pulë e botës, duket më e majme! Vijon...

Vijon...

  • Mortja, të merr 6 muaj më parë!
  • Uthulla e fortë, prish enën e vet!
  • Kush i hap gropën tjetrit, bie vetë brenda!
  • Fëmijën e rritin përkëdhelitë e nënës dhe e dajos!
  • Fati im, kushedi ku rrokullis gurë!
  • Unë të heq gurin e themelit!
  • I zoti e di ku i pikon çatia!
  • Humbi, si sëpata, pa bisht!
  • Gomari ngarkuar, i zoti s’e sheh; i plaçin të dy; i plaçin të tre!
  • Atij, dymbëdhjetë i rreh sahati!
  • Të gjithë vënë e vijnë; burri im harroi shtëpinë!
  • Gusht e gunë!
  • I paska marrë koka erë!
  • I mbyturi, të mbyt!

Vijon...

  • Rrondokop, o rrondokop, drekë e darkë t’i hash tok!
  • Po vuan të zitë e ullirit, i gjori!
  • Duket sikur ka hyrë në ujë!
  • Qethet me shelëgë!
  • Rrugës së Perëndisë!
  • Raki e Çane Deliut; shëndeti i Bektash Haxhiut!
  • I bën petullat me ujë!
  • Po nuk hëngre hudhra, nuk mban erë!
  • Ulu mal, të dalë hëna, të stoliset Kadena!
  • Shumë e për lumë; pak, por paq!
  • Po hodhe? do të presësh!
  • Atë që të bën fëmija, nuk ta bën as Perëndia!
  • Ia do goja por nuk ia lë hunda!
  • Guri nuk luan; burri-luan!
  • E hodhi, pa lagur!
  • O ti njeri me mend, hidhe në vuxhutin tënd!
  • Sikur ha, me fajde!
  • Nga vure thembrat; vër majat!
  • Nata është e huj!
  • Punët e ditës, nuk bëhen natën!
  • Qeshin krushqit; qesh dhe nusja!
  • Qull o qen e ha o dosë!

vijon...

Vijon...

  • Ngordhi dhia; u menderos miqësia!
  • Nuk më dhemb koka vetëm në njërën anë!
  • I ka varur turinjtë sikur i ka ngrënë gomari bukën!
  • Nusja e bën kulaçin të shtrembër!
  • O dervish, mjekër kënaçe, mos e merr punën inace, se Baxhinë e kemi fshaçe!
  • Paska vajtur si kova, në pus!
  • Ku dhemb dhëmbi, vete gjuha!
  • E paska parë, plot sytë!
  • Moj e zeza Vanke; që bërë viskën; Pse s’i preve kockën, po i preve kërthizkën?
  • Buzë e plasur, nuk qesh kurrë!
  • Si më do, të daça; si ma ke, ta paça!
  • U tërbofsh e hëngërsh të zonë!
  • O byrek, more byrek, ku jemi nesër, për drekë? Tek filani, me shelëg!
  • Ai ta lë bishtin në dorë!
  • Besën jepja, por krahët mos ia kthe!
  • Ia dha drurit - e çau; ia dha gurit- e thërmoi; ia dha njeriut, e duroi!
  • Nga ferrë e vogël, del lepuri i madh!
  • Nga ferra, del trëndafili!
  • I fundit, o qan; o qesh!
  • Qejf o qejf që bën dervishi; pi raki, ha atule mishi!
  • Moj e vogëla, me naze; kujt ia bën ato çapraze?
  • Të humbte vula!
  • Të humbte varri!
  • O i biri i Nurkës; erdhi vakti i bukës!
  • E gjeç nga mos e pandehsh!

Vijon ...

  • Më mirë djepi thatë se shejtani brenda!

  • Yti, mishin ta ha por kockën ta ruan!

  • Qeni që leh, nuk të ha!

  • Nuk mbahet shtëpia me një tra!

  • Kush pordhi; kush mori groshin?

  • Ruhu nga synjëri!

  • Gjaku nuk bëhet ujë!

  • Çfarë të hedhësh, do të presësh!

  • Ja korçare; ja hiç fare!

  • Këmbët e shpejta; faqja e bardhë!

  • E shtrova sharkun në udhë; u bëra si i sëmurë...!

  • E bëri si lopa!

  • E lëshon fjalën, si lopa bajgën!

  • Luftene që prish dynjanë,
    nuk do ta donja kurrë,
    po në më shkelshin vatane,
    do të luftonja, si burrë!

  • Që kur polla, m’u tha zorra!

  • Qeni qepën le ta hajë!

  • Qep e shqep, more Rexhep!

Janë të lutur lexuesit, kush di më tepër, le ta pasurojë këtë rubrikë!

Të kërryera nga thesaret e popullit tonë:

  • Syri të gënjen!
  • I dhe gishtin; të rrëmben dorën!
  • Qenka ngrehosur si kaposhi në majë të plehut!
  • Do zërë guri vende!
  • Si pordha nëpër brekë!
  • Dy vetë, një hall s’e kanë!
  • Thirri mendjes! O qyqar!
  • Mos dil në fshat, po s’e pate zanat!
  • Prit e prit, për bukaniqe- një m... e një kakeliqe!
  • Ai matet me hijen e mëngjesit!
  • Paska dajo kalin!

Thesare të popullit tonë (të kërryera, taze)

"... Më deshe mike, më deshe, moj mike!
Kur të vija me peshqeshe, moj mike;
Me livando nëpër xhepe, moj mike... "

  • Koka bën; koka pëson!
  • Ata, të dy, janë bërë bythë e brekë;
  • Kanë dalë rrëketë, të mbytin lumin;
  • Pirdh moj mace, bëj peroma, ca të thata e ca të njoma!
  • Hekuri rrihet, sa është i nxehtë!
  • Nuk pyet i laguri nga shiu!
  • U mësua si kerka në polloge!
  • Në shtëpinë e të varurit, nuk përmendet litari!
  • Laraskë, pa bisht e femër pa u martuar, nuk mbetet!
  • Larg qoftë! Në gurt e në drut!
  • Ai nuk të jep një gur të çash kokën!

... vijon kur të vijnë...

Thesare të popullit tonë

Nuset janë ndoshta njëra nga shtresat më të persekutuara e me më pak të drejta në shoqërinë tonë. Ja si e trajtonin atë, dikur, në një familje fshatare:

"... Këndoi Kaposhi i parë;
Ngreu nuse! Bëna zjarrë!
Këndoi kaposhi i dytë;
Ngreu nuse! Hidhna të lajmë sytë!
Këndoi kaposhi i tretë;
Ngreu nuse! Nxirrna qetë... ".

Mbase ky kalvar ka qenë shkak për copëtimin e familjes patriarkale më shumë kurora!

Thesare të popullit tonë, të qëmtuara kohët e fundit:

  • Vajta të hapja sytë; m’u hap barku!
  • Kam një grua (burrë) teveqele; e dërgoj për lakra, më sjell bizele!
  • Burri luan; guri- s’luan!
  • Qeni që leh; nuk të ha!
  • Merr sytë e mi e vështroje!
  • Hekuri rrihet sa është i nxehtë!
  • Një shtëpi, me dy palë shkallë!
  • Kopaçet, i bën për vete!
  • Plakut, dëgjoi fjalën; jo p...!
  • Po s’hëngre hudhra, nuk vjen erë!
  • Mali me malin nuk takohet; njerëzit takohen një ditë!
  • Është e lirë kripa në Durrës, po të ha qeraja udhës!
  • Muço Mustaqe kacorri, të bukur nuse që mori= mbesë shehu e bijë qorri!
  • Thëngjilli i mbuluar; djeg i përvëluar!
  • Qesh ai që qesh i fundit!
  • Avash- avash; bëhet shelegu - dash!
  • Kush u martua e s’u gëzua?
  • I lirë në miell; i shtrenjtë në krunde!
  • Kau lidhet për briri; burri lidhet për fjalë!
  • Pyeti një burrë, gurin: "Ku vete, o mall i shkretë?" Përgjigjet guri: "Do vete ta shkretoj gjetke!"
  • Të paçin në qafë, nenja me babanë; që të dhanë burrë, filan budallanë!
  • Ç’ia sheh syri; ia bën dora!
  • Shoqëria- shoqëri; qesja të shkojë e të vijë!
  • Shtriji këmbët, sa ke jorganin!
  • I zoti e di ku i pikon çatia!
  • I thatë, por i thante!
  • U mësua si gomari në polloget!
  • Epullova; e pullova, kerken, po më hëngri miserken!

Vijon...

Në vijim të rubrikës: "Thesare të popullit tonë", po shkruaj një këngë dasme:

Kur përcilleshin krushqit, për të marrë nusen, një grup grash, në nisje të tyre këndonte këngën:

"... Kush është i pari ndër ta?
Xhumble; xhumble; marshallah;
I pari Baba Aga, (ofiq për të nderuar njerëzit e burrit);
Xhumble; xhumble; marshallah:

Qafë e sharkut, me kena:
Xhumble; xhumble; marshallah;
Bishti i kalit, me serma;
Xhumble; xhumble; marshallah... "

Sqarim Vargu: xhumble; xhumble, marshallah, është parazit. Ai shërben si refren dhe për të rimuar bukur.

Thesare të popullit tonë... vijim

  • Atje, tek guri me verë, një nga një do vënë të tërë!
  • Prish hambare e bëj kënaçe!
  • Kashtë e koqe!
  • Bukë e dhallë, e vështro halle!
  • Ty Kanan, të rruatë Ademi; hunë ta vuri Alemi!
  • Hedh gurin e mesheh dorën!
  • Dardha e ka bishtin prapa!
  • Mos qesh, se do të të qeshin!
  • Ai i ka hyrë detit, në këmbë!
  • Një shtëpi, me dy palë shkallë!
  • Harro mushkë Valarenë, se Ali Pashanë e prenë!
  • E bëri me borë!
  • Lëre në fatin e tij!
  • Mos të hyfte vetja në qejf!
  • Bir, Selman i nënës, ke të qaj më parë...!
  • Të paça mendjen!
  • Fshati që duket, s’do kallaus!
  • Lumi që mori Vunonë; daltë e marrte dhe Qeparonë!
  • Mbeç shkretë o Qafë e Xhamisë; ç’u bëre vend i pusisë...!
  • Paç fatin e K...!

Vijon... Thesare të popullit tonë

  • Çfarë mban barku, e nxjerr bardhaku!
  • Ujku mjegull do!
  • Dil Hasan e s’do të dalë, erdhi koha për t’u falë!
  • Djalë i pleqërisë, mall i Perëndisë!
  • Atë nuk e qasin në fshat dhe kërkon të bijën e priftit, për nuse!
  • Arabe: Kur Muhameti nuk shkon tek Mali (Arafat); atëherë ngrihet Mali e vete tek Muhameti!
  • Kali që të shtje, të ngre prapë!
  • U poq gruri; do korrur!
  • Nuk vjen behari me një lule!
  • Shtëpia me dyzet pleq; kujt t’ia prish e kujt t’ia ndreq; e zeza unë ç’po heq!
  • Pirdh moj mace, bëj peroma, ca të thata e ca të njoma!
  • Bëmë baba të të ngjaj
  • Qejfi i ha kumbullat të tharta!
  • Pika shpon gurin; fjala bind burrin!
  • I urti, i hap udhën të marrit!
  • Çdo njeri, thotë: "O nëna ime!"
  • Një palo burrë, kur i thanë: "ka rënë zjarr, në fshat", tha: "Larg nga mëhalla ime!" Kur zjarri erdhi në mëhallë, birbua tha: "Larg nga shtëpia ime!" Dhe kur nisi të digjet çatia e shtëpisë së tij, tha: "Larg qoftë nga bytha ime!"
  • Kali i kuq, e ka një huq!

Thesare të popullit tonë

  • Krapi- shkodranit: "... O m’pi, me venë; o m’ço ku kam kanë!"
  • Kali i kuq, e ka një huq!
  • Për një plesht, djeg jorganin!
  • Dro-o; dro-s’o!
  • Lëre në fatin e tij!
  • Tu pa; tu bo!
  • Burri- burrit, ia thotë!
  • Me drutë që nxjerr, me atë zjarr do të ngrohesh!
  • E paska lidhur kalin!
  • Më mirë djepja thatë se shejtani brenda!
  • Bjeri se i bie mirë!
  • Paska ikur, për lesh!
  • Me të parë e me të bërë!

vijon...

Baritore; me bejte:

"... I ziu çoban me dele, vallë si do t’ia bëjë halle?
Në vuftë dhe ai kapele;
S’e besoj ta mbajë stanë... "

Thesare... vijon:

  • O ceco, vdiqe rehat;
    Kokën poshtë e bythën lart!

  • Kur i thonë Asmon; s’ke ci bon!

Thesare të popullit tonë vijon...

  • Hëngri bukë e fiq, e vdiq!
  • Botë-botë, nuk është puna jote!
  • ka zë, s’është pa gjë!
  • Dita-ditës, nuk i ngjan!
  • Qeni qepën le ta hajë!
  • M... i ati; m... i biri; m... ai që bëri t’anë!
  • Ia paska marrë për shtatë palë qejfe!
  • Qëllon qorri, me një sy; qëllon një e godet -dy!
  • Paraja e paguar, puna e mbaruar!
  • U tërbofsh e hëngërsh të zonë!
  • Tra-la-la zura një galë; do ta rrit, do ta bëj djalë!
  • Kur i thanë një çobani, përse nuk shkon të qash babanë, ai u përgjigj: "Unë s’qava behare, na do qaj babanë!" ... Vijon.

Thesare të popullit tonë

  • Që kur polla; m’u tha zorra!
  • I haka kurrizi!
  • Ia do goja, por nuk ia lë hunda!
  • Qesh hunda- buzën!
  • Nuk më ha hunda për mish!
  • Kur të jep Perëndia miellin; të fsheh shejtani thesin!
  • Xhamadan për Danon!
  • Ulu mal, të dalë hëna; të stoliset Kadena!
  • Pordhi kali, në derë të hanit!

... vijon.

Thesare të popullit tonë... vazhdim:

  • Të pjellë, për të vjellë!
  • Shiu të bjerë në arën time!
  • Kur ndava vëllanë; veçova belanë!
  • Një shtëpi, me dy palë shkallë!
  • Harapash e këmbëkuqe, ç’e bërë gjalpët moj nuse?
  • Lanet pastë qeni Çumanit, hëngri gjalpët e xha Çanit, po e zonja, ku kish qenë? Po nderte grurin në lëmë...!
  • Tre që e dy pendë!
  • Kur gjëmon topi, pushka nuk dëgjohet!
  • Ha më pak e bli biçak!
  • Vishet mani, zhvishet burri!
  • Qenka i shpirrur!
  • Jo ashtu, po kështu, hidhe këmbën përmbi gju!
  • Doli hëna, për kusare, dil moj hënë e bukur-o...!
  • E paska ngarë lloha!
  • Kërcen prifti nga belaja; kërcen se e gjen hataja!
  • Gjella me kripë e kripa me karar!
  • Njëra dorë lan tjetrën; të dyja lajnë fytyrën!
  • Ai nuk të bën për burrë!
  • Duket, i paska pjellë mushka!
  • Të lutem: Hidhmë pak më lart se këtu kam hedhur tim atë!
  • Ai flet rrallë, por, kur flet, ngul gozhdë traqi!
  • Në dasmën e tjetrit kërcen kushdo!
  • Fjalët e botës, si bajgat e lopës!
  • Qenka hallvë e ftohtë!
  • Ngushëlluese: Ia dha drurit; druri u ça; ia dha gurit; guri u nda; ia dha njeriut, Ai e duroi!
  • Gjithë bota vënë e vijnë; burri im harroi shtëpinë!...vijon...

Nxjerrë nga thesaret e popullit tonë poet:

Kënga është e popullit tonë; ajo është kënduar në një kohë të caktuar. Nuk duhet të ketë qejfmbetje se nuk ka as emra, as qëllim të keq e prapamendim:

"... Shëndreu, nja katër a pesë;
Bëri Fieri një kongres;
Mblodhi lalët e Myzeqesë;
Mblodhi lale e mbajti fjalë;
U tha djemve: "Udhë e mbarë!"
Tahsin Bën' keni të parë!

Tahsini u kapardis;
Hipi pelën e u nis;
Vajti deri në Gjanicë;
Zuri zemra t’i lëvizë;
Se i thonë plumb i Partisë;
Që të merr sisë me sisë...! "

Vijim...

  • Kur të jep Perëndia miellin; të fsheh shejtani thesin!
  • Moj dynja, felek-felek, ca i ngre, ca i përpjek!
  • Larg syve; larg zemrës!
  • I duruari, i fituari!
  • E mori osh e branë!
  • E mori përrupia!
  • Qenka protojene!
  • E ka kapur dalldia!

... vijon

Vijon...

I ziu që kur kam lërë;
Yzmeqar, derë me derë;
katër këmbë s’i kam përzierë!

  • Hajde baba të të mësoj arat!
  • Ziheshin dy pula me njëra-tjetrën. Njëra e bënte vezën më të madhe dhe e shiste një cent më shumë. Po ti, moj korbe, i thotë shoqes, përse nuk e bën vezën një çikë më të madhe që të fitosh më shumë? Pula shoqe, me kapadaillëk e pyeti shoqen: Po sa merr ti nga ajo vezë? Pula e mirë iu përgjigj shoqes, me çiltërsi: Marr një cent, më shumë. Uaaa gjegji tjetra; për një cent, ta çaj bythën unë?